اگرچه دير به دير مي آيم ، اما خانه و كاشانه همچنان پابرجاست ... فقط آمدم چراغي روشن كنم و گرد و غباري بگيرم اما خالي از لطف نيست يك غزل بسيار زيباي زنده ياد نجمه زارع كه هر بار هر كدام از غزلهايش را كه مي خوانم افسوس بيش از پيش ميخورم براي نبودنش و براي حرفهايي كه مجال بيان نيافتند ... روحش شاد

باران و چتر و شال و شنل بود و ما دو تا…
جوی و دو جفت چکمه و گِل بود و ما دو تا…

وقتی نگاه من به تو افتاد، سرنوشت
تصدیق گفته های «هِگِل» بود و ما دو تا…

روز قرارِ اوّل و میز و سکوت و چای
سنگینی هوای هتل بود و ما دو تا

افتاد روی میز ورق های سرنوشت
فنجان و فال و بی بی و دِل بود و ما دو تا

کم کم زمانه داشت به هم می رساندمان
در کوچه ساز و تمبک و کِل بود و ما دو تا…

تا آفتاب زد همه جا تار شد برام
دنیا چه قدر سرد و کسل بود و ما دو تا،

از خواب می پریم که این ماجرا فقط
یک آرزوی مانده به دِل بود و ما دو تا…

برچسب‌ها: نجمه زارع, غزل, ما دوتا

سلام

«گر بگویند مرا با تو سر و کاری نیست

در و دیوار گواهی بدهد کاری هست»

                                               سعدی

پنج و ماه و اندی از سال ۸۹ گذشت و من مطلبی نذاشتم . نمیدونم چرا فاصله پست هام انقدر زیاد شده.علی ای حال پیشکش حضور آسمانیتان چند تا اثر زیبا از شعرای جوان معاصر.

 

اي آن كه دل از ما به اين زودي بريدي

مقهور رفتن بودي  و ما را نديدي

 

شايد به جاي قلب ما از ديگران دل

پرچانگي كردي و ارزان تر خريدي

 

باشد خيالي نيست ما هم زنده هستيم

با آن همه بودن كه در ما آفريدي

 

ديدار اول آشنايي خو گرفتن

هر خوشه‌ي عشقي كه اين دل داشت چيدي

 

اي آنكه بر سيماي ما با دوري خود

تصويري از تنهايي و ماتم كشيدي

 

اي آنكه گرد آرزوي با تو بودن

با خاطراتت پيله‌اي درهم تنيدي

 

يك بار ديگر روي بام انتظارم

بنشين و برگو هرچه از قلبت شنيدي

 

انگار فكر آشياني ديگرت بود

روزي كه از ديوار دل پر مي‌كشيدي

 

اين را فقط من از نگاهت خوانده بودم

با چشمكي گفتي شتر ديدي نديدي

 

در خواب ديدم گرچه مقصد‌ها يكي بود

من را ه مي رفتم تو اما مي‌دويدي

 

پس زنده كن باريكه هاي دوستي را

هرجا كه بر پهناي خوشبختي رسيدي

مجتبی نادری عزیز

 

من دختری خجالتی و بی سر و صدام

یک گوشه ای نشسته ام و فکر تو مدام

 

ذهن مرا به سمت خودش می کشاند و...

گم می کنم دوباره تو را توی ازدحام

 

هی می نویسم از تو و هی پاره می کنم

روزی هزار تا غزل نیمه جان حرام...

 

من یک پرنده ام که پریدم به شاخه ات

نه حالی ام نمی شود افتاده ام به دام

 

دنیای من خلاصه شده در همین اتاق

- در چارچوب خستگی ام -صبح و ظهروشام

 

فکری به حال این دل وامانده ام بکن

فکری به حال این غزل سست و ناتمام...

 

با حرف تازه ای به سراغ تو آمدم

نازک دل همیشگی ام! شاعرم ! سلام

لیلا عبدی بزرگوار

 

سلام - امیدوارم خوب و خوش سرحال باشید

شکر که دوباره فرصتی شد چند تا کار قشنگ براتون بذارم .

یک باغ زمستان زده دارم بی تو

آرامش طوفان زده دارم بی تو

آنقدر تمام شعرهایم ابری ست

یک دفتر باران زده دارم بی تو

                                                                           الهام تفرشی

تمام بلوزم را

 

               مي شکافم

 

که بادبادکم

 

             تا شهر تو برسد..

                                                                       احسان پرسا

 

فقط به چيزهاي خوب

 

                         فکر کن

 

مثل من که

 

             فقط به تو ..

                                                                       احسان پرسا

 

سارا شده استخوان و مقداری پوست

دارا و انـار و رفتنش ،  بغـض گلـوست

عمـریسـت امیـدوار و دلخـوش مانــده

بــا شعـرِ انــارِ مصطفـی رحماندوسـت

                                                                              مهدی اصغری

 

و یک غزل ...

عشق پایان خوشی نیست

عشق پایان خوشی نیست برای من و تو

کاش نزدیک شود فاصله های من و تو

باز هم نام تو فریاد شده بر لب من

کی به هم می رسد اینبار صدای من و تو؟!

تو نپرس از من و من از تو نخواهم پرسید

بی جواب است از این لحظه چرای من و تو

بعد عمری دلمان خواست که با هم باشیم

شاید اینبار نمی خواست خدای من و تو...

همه گفتند تو لیلایی و من مجنونُ نه!

قصه ها هم نرسیدند به پای من و تو

عاقبت از غم هم روی زمین می پوسیم

کاش یک غنچه بکارند بجای من و تو

حسن اسحاقی-کرج

 

نوش جانتان

یاعلی

سلام این بار دیر تر از تمام دفعات آمدم دلم برای نوشتن تنگ شده بود . مطالب دوستان را دنبال می کردم ولی حال و مجال نوشتن نبود . شکر او که فرصت شد .

چند رباعی زیبا از علی اکبر رشیدی عزیز پیشکش محضر ملکوتی و سبزتان

نه کت و نه شلوار و نه کیفی داری 

دستان  دروغی و کثیفی داری

هرروز یکی به دام تو می افتد

 ای عشق ! عجب شغل شریفی داری

----------------

تو نامه پاره دلم را داری

آهنگ دوباره دلم را داری

هر وقت که وقت میکنی  زنگ بزن

تنها تو شماره دلم را داری

----------------

این خسته قرار بود آدم بشود

مگذار دوباره غرق در غم بشود

لعنت به من و تمام اشعارم اگر

رویای تو از رباعی ام  کم بشود

 ----------------

                                                                   تا فرصت بعدی یاعلی

 

 

سلام ...

دو تا دلنوشته ي دوستان عزيزم پيشكش محضر آسماني تان

دریــا بـه شکــوه تــو تـلاطـم کرده

بــر قـامــت تــو خــدا تـبـســم کرده

بـــر واژه ی انـتـظــار پـایـانـی تـــو

آنکس که تو را یافت چه را گم کرده؟

مهدي اصغري

در واقعه ای مخوف خون می ریزد

از زخم تن حروف خون می ریزد

تن پوش تمام کلماتش زخم است

از هر ورق "لهوف" خون می ریزد

جليل صفربيگي

                

               یک دل عاشق + خدا

           لشکری است بی انتها

1۲۳۳۳۳2

سلام ... دوباره آمدم

با رایحه تو " ای غائب از نظر ... "

-------------------------------------------------------------------------------

من گريه مي ريزم به پاي جاده ات، تا
آئينه کاري کرده باشم مقدمت را

اوّل ضمير غائب مفرد کجائي؟
اي پاسخ آدينه هاي پر معمّا

بي تو سروديم آنچه بايد مي سروديم
يعني در آورديم باباي غزل را

حتمی ِِ بي چون و چرای سبز برگرد...
راحت شويم از دست اما و اگرها

آب و هواي خيمه ي سبزت چگونه است؟
اينجا گهي سرد است و گاهي نيست گرما

بهر ظهور امروز هم روز بدي نيست
اي تکسوار جاده هاي رو به فردا

آقا، صداي پاي سبز مرکب توست
تنها جواب اينهمه "مي آيد آيا؟"


آقا نماز جمعه ي اين هفته با تو
پاي برهنه آمدن تا کوفه با ما

علی اکبر لطیفیان

 

سلامی به گرمای همین روزها ...

چقدر فاصله ی آمدن هایم زیاد شده است و شاید سعادت آمدنم کم ... نمی دانم

به هر حال گوارای وجودتان غزلی زیبا از سیامک بهرام پور عزیز 

بانو ! بهار روسری ات را به باد داد
رنگین کمان حادثه پل زد به روی باد ...
...
وقتی که رنگهات هم آغوش می شوند
نسل هزار و یک غزلت می شود زیاد !

شب بر شلال موی تو ترویج میشود
بر روی گونه های تو تبلیغ ِ بامداد

ای اجتماع هر چه نقیض است در جهان !
منطق ولی به فلسفه ات دارد اعتقاد !

لبهای تو حلاوت اَمن یُجیبُ عشق !
چشمان تو تلاوت شیرینِ اَن یکاد !

ابلیس در لباس تو با بوسه بوسه سیب !
... پیراهن تو ... دست من ... آغازِ ارتداد !

تنها تویی که شعر مرا زنده می کنی
یعنی که دستهای تو : توحید در معاد !!

چیزی به من بگو که شب از نیمه هم گذشت
این بار قصه من و لبهای شهرزاد !

چل گیس تو ... حکایت چل دزد ، روسیاه !
آغوش توست شرح سفرهای سندباد ! ...
...
تکثیر تو تمام تنم را گرفته است
تنها « تو» در توالی تب رو به ازدیاد

حالا که واژه ها به « تو» آغشته می شوند
باید به احترام غزل راست ایستاد !

 

 

 

دريا چه دل پاك و نجيبي دارد

چنديست كه حالت غريبي دارد

اين موج كه سر به صخره ها مي كوبد

با من چه شباهت عجيبي دارد!

-----------------------------------------------------------

امروز با دو طرح نوشته از خودم در خدمتم :

 فاصله ها را کم کن ز...ن...د...گ...ی من

 

-----------------------------------------------------------

                        تو که می آیی روح از تنم میرود

                                                                                              خواب که نیستم ؟!

 

 

رفتم

ولی

نشد

----------------------------------------------------------------

 غزلی زیبا از کاظم بهمنی عزیز  گوارای وجودتان  

----------------------------------------------------------------

کسی که در حضور تو غــــزل ارائه می کند
حـــــرف نمی زند تو را ، عمل ارائه می کند

...فقـــــــط برای کام خود لـب تو را نمی گزم!
کسی که شهد می خورد عسل ارائه می کند

نشسته تـوی دفترم نگاه ِ لـــــــرزه افـکنت
و صفحه صفحه شاعرت گسل ارائه می کند

به کُشته مرده های تو قسم که چشم محشرت
به خاطر ِ معـــاد تـو  اجـــل ارائه می کند

« رفــاه ِ» دست های تو شنیده ام به تازگی
برای جــذب مشتری « بغـــل » ارائه می کند

بگو به کعبه از سحر درون صــــــف بایستد
ظهــر ، قریش ِ طبع من هبل ارائه می کند
( )
ظهــر ، کلاس ِ دینی و مـن و تـو  و معـلمی
که هی برای بـــودنت عـلل ارائه می کند

و غیبتی که می زند برای"بهمنی"ست که
نشسته در حضــــور تو غزل ارائه می کند...

----------------------------------------------------------------

تا فرصت بعدی . . . یاعلی